Samuel Hahnemann was de eerste arts die de oorzaken van ziekte indeelde in verschillende catagorieën (zg. ziekteclassificatie). Hij onderzocht waardoor klachten waren ontstaan en waardoor ze in stand werden gehouden. Die verschillende oorzaken verdeelde hij in groepen en hij baseerde zijn voorschrift op deze gegevens.
Een homeopaat die volgens de ziekteclassificatie werkt zal altijd de onderliggende oorzaken in beeld proberen te brengen. Sommige klachten ontstaan door verkeerde voeding, andere klachten zijn het gevolg van een erfelijke tendens, bijwerkingen van regulier medicijngebruik of ontstaan door een letsel. Ook ingrijpende gebeurtenissen in iemand’s leven kunnen ziekmakend zijn.

Elke oorzaak vraagt om een specifieke aanpak met aangewezen homeopathische middelen.
Er wordt meestal gewerkt met LM-potenties, dat zijn homeopathische verdunningen. Ze werken mild, snel en diepgaand. Soms zijn aanvullende tincturen nodig om bepaalde organen te ondersteunen. De dosering van het homeopathische middel wordt exact afgestemd op elke individuele situatie. Het medicijn wordt in water of alcohol opgelost en als inhalatiemiddel toegediend.
Het is een gemakkelijke en efficiënte methode. Het reukorgaan is het zintuig met de kortste weg naar de hersenen.  D.m.v. inhaleren (een inademing boven het flesje) wordt de reukprikkel op snelle manier doorgegeven aan de hersenen. Daar vindt de informatieoverdracht plaats; de activerende, genezende prikkel van het homeopathisch medicijn wordt opgenomen in de hersenen en vervolgens wordt het lichaam aangezet tot herstel.